Ellen Jens Biografie: Haar Leven, Carrière, Relatie met Wim T. Schippers en Overlijden

Ellen Jens was een invloedrijke Nederlandse televisieregisseur en producent die jarenlang een belangrijke rol speelde in de ontwikkeling van de Nederlandse televisie. Hoewel haar naam bij het grote publiek minder bekend was dan die van de presentatoren en artiesten met wie zij samenwerkte, werd zij binnen de televisiewereld beschouwd als een uitzonderlijke vakvrouw.

Ellen Martine Jens werd geboren op 6 oktober 1940 in Wassenaar en overleed op 17 november 2023 in Amsterdam, op 83-jarige leeftijd. Haar carrière begon in 1964 bij de VPRO, waar zij uitgroeide tot een belangrijke creatieve kracht achter uiteenlopende televisieprogramma’s.

Ze verwierf bekendheid door haar samenwerking met kunstenaar en programmamaker Wim T. Schippers. Daarnaast werkte zij aan literaire programma’s, culturele televisieproducties en satirische series.

Haar professionele leven werd gekenmerkt door creativiteit, organisatorisch talent en een bijzondere belangstelling voor kunst en cultuur. Jens beschikte over het vermogen om ingewikkelde televisieproducties soepel te laten verlopen, zonder dat dit ten koste ging van de artistieke vrijheid.

Met haar rustige werkwijze en inhoudelijke betrokkenheid leverde Ellen Jens een blijvende bijdrage aan de Nederlandse omroepgeschiedenis.

Haar jeugd, familie en opleiding

Ellen Jens groeide op in Wassenaar, een plaats in Zuid-Holland. Over haar ouders en verdere familieachtergrond is relatief weinig openbare informatie beschikbaar. Wel is bekend dat zij al op jonge leeftijd belangstelling had voor theater, literatuur en andere artistieke activiteiten.

Tijdens haar schooltijd bezocht zij het gymnasium in Wassenaar. Aanvankelijk droomde zij ervan actrice of schrijfster te worden. Toch besloot ze na haar middelbare school een andere studierichting te kiezen.

Ze ging rechten studeren aan de Universiteit Leiden. Deze opleiding bood volgens haar een brede basis voor verschillende beroepsmogelijkheden. Tijdens haar studententijd bleef haar belangstelling voor theater echter bestaan.

Jens nam deel aan verschillende culturele activiteiten, waaronder een studentenvoorstelling met Paul van Vliet. Ook speelde zij mee in de musical No Bed for Bacon, onder regie van Berend Boudewijn.

Deze ervaringen versterkten haar interesse in de wereld van podiumkunsten en entertainment. Na ongeveer vier jaar besloot zij haar rechtenstudie te beëindigen.

In plaats van een juridische loopbaan te volgen, koos Jens voor een toekomst in de televisiewereld. Die beslissing vormde het begin van een lange en succesvolle carrière waarin haar organisatorische vaardigheden en artistieke belangstelling samenkwamen.

De eerste stappen in haar televisiecarrière

De televisiecarrière van Ellen Jens begon in 1964, toen zij solliciteerde naar een functie bij de VPRO. Ze had een vacature ontdekt in Vrije Geluiden, het toenmalige programmablad van de omroep.

Na een sollicitatiegesprek met VPRO-directeur Arie Kleywegt werd zij geselecteerd uit ongeveer tweehonderd kandidaten. Ze begon als regie- en productieassistente.

In deze functie leerde Jens hoe televisieprogramma’s werden voorbereid, opgenomen en georganiseerd. Ze werkte aanvankelijk onder leiding van regisseur Warry van Kampen, die haar vertrouwd maakte met de praktische en creatieve aspecten van televisieregie.

Later werkte zij ook samen met regisseur Rob Touber. Tijdens deze periode deed ze ervaring op met omvangrijke studioproducties en uiteenlopende artiesten.

Een belangrijke verandering kwam begin jaren zeventig, toen de VPRO vernieuwende televisieprogramma’s begon te produceren die afweken van de traditionele amusementsprogramma’s.

In 1972 raakte Jens betrokken bij De Fred Haché Show. Ze werkte hierbij samen met Wim T. Schippers, Ruud van Hemert, Gied Jaspars en Wim van der Linden.

De programma’s van dit creatieve gezelschap waren opvallend door hun absurde humor, onvoorspelbare situaties en experimentele vormgeving.

Jens zorgde ervoor dat de vaak ingewikkelde ideeën daadwerkelijk konden worden uitgevoerd. Haar organisatorische kwaliteiten maakten haar al snel onmisbaar binnen het productieteam.

Haar werk als regisseur en producent

Ellen Jens ontwikkelde zich gedurende haar loopbaan tot een veelzijdige regisseur en producent. Ze combineerde technische kennis met een grote belangstelling voor de inhoud van televisieprogramma’s.

Als producent hield zij zich bezig met de voorbereiding van opnamen, de planning, de samenwerking tussen medewerkers en het bewaken van het beschikbare budget.

Daarnaast had ze een belangrijke rol bij het oplossen van praktische problemen. Vooral tijdens experimentele televisieproducties, waarin onverwachte situaties regelmatig voorkwamen, bleek haar rustige aanpak bijzonder waardevol.

In de jaren zeventig werkte ze aan verschillende programma’s van Wim T. Schippers, waaronder Van Oekel’s Discohoek en Het is weer zo laat!. Later volgden producties als De lachende scheerkwast, Op zoek naar Yolanda en We zijn weer thuis.

In 1983 maakte zij een belangrijke stap als zelfstandig televisieregisseur met het literaire programma Hier is… Adriaan van Dis.

Hierin werden schrijvers en andere culturele persoonlijkheden geïnterviewd. Jens zorgde voor een intieme studiosfeer waarin gasten ruimte kregen om uitgebreid over hun werk en ideeën te spreken.

Een kenmerk van haar regiestijl was haar aandacht voor details. Ze besteedde zorg aan camerastandpunten, belichting, decor en de uitstraling van presentatoren.

Ook verdiepte ze zich inhoudelijk in onderwerpen. Voor literaire uitzendingen las ze bijvoorbeeld boeken van gasten, zodat ze de gesprekken beter kon begeleiden.

Haar werkwijze liet zien dat goede televisieregie niet alleen om techniek draait, maar ook om begrip voor mensen en inhoud.

Haar privéleven en relatie met Wim T. Schippers

Het privéleven van Ellen Jens was nauw verbonden met haar werkzaamheden in de televisiewereld. Vooral haar langdurige relatie met Wim T. Schippers, een Nederlandse kunstenaar, schrijver en programmamaker, speelde een belangrijke rol.

De twee leerden elkaar kennen via hun werk bij de VPRO en kregen in de jaren zeventig een liefdesrelatie. Later trouwden zij.

Hun samenwerking was bijzonder omdat ze niet alleen levenspartners waren, maar ook jarenlang gezamenlijk televisieprogramma’s ontwikkelden.

Schippers stond bekend om zijn experimentele ideeën, absurdistische humor en eigenzinnige artistieke benadering. Jens beschikte juist over het organisatorische vermogen om zijn plannen praktisch uitvoerbaar te maken.

Daardoor vulden hun professionele kwaliteiten elkaar aan. Toch betekende dit niet dat zij altijd dezelfde mening hadden. Tijdens televisieopnamen ontstonden soms discussies over de creatieve uitvoering.

Naast haar huwelijk met Schippers had Jens ook een langdurige relatie met schrijver en televisiepresentator Adriaan van Dis. Deze persoonlijke verbondenheid was eveneens bekend binnen de culturele wereld.

Jens sprak weinig in het openbaar over haar privéleven. Ze gaf doorgaans de voorkeur aan haar werk boven publieke aandacht voor haar persoonlijke relaties.

Haar persoonlijke en professionele leven laat zien hoe sterk zij verbonden was met kunstenaars, schrijvers en programmamakers. Deze contacten vormden een belangrijk onderdeel van haar leven.

Belangrijke programma’s en haar bijdrage aan de Nederlandse televisie

Tijdens haar lange carrière werkte Ellen Jens aan verschillende programma’s die een belangrijke plaats innemen in de geschiedenis van de Nederlandse televisie.

Een van haar bekendste producties was De Fred Haché Show uit 1972. Het programma introduceerde een vernieuwende vorm van televisiehumor waarin absurdistische situaties en onverwachte gebeurtenissen centraal stonden.

Daarna werkte ze aan Van Oekel’s Discohoek, waarin het personage Sjef van Oekel, gespeeld door Dolf Brouwers, centraal stond. Het programma combineerde muziekoptredens met humoristische en soms chaotische scènes.

Met Het is weer zo laat! en De lachende scheerkwast bleef Jens betrokken bij de ontwikkeling van experimentele televisiekomedies.

Een ander hoogtepunt was Hier is… Adriaan van Dis, dat vanaf 1983 werd uitgezonden. Het programma bood een podium aan nationale en internationale schrijvers en droeg bij aan de populariteit van literaire gesprekken op televisie.

Jens was eveneens betrokken bij VPRO Boeken, waarin literatuur centraal stond. Haar belangstelling voor schrijvers en hun verhalen kwam hierbij duidelijk naar voren.

Ook regisseerde ze De Plantage, het culturele televisieprogramma dat werd gepresenteerd door Hanneke Groenteman. Hierin kregen kunst, theater, literatuur en maatschappelijke onderwerpen aandacht.

Daarnaast leverde Ellen Jens jarenlang een bijdrage aan Jiskefet, het satirische televisieprogramma van Kees Prins, Michiel Romeyn en Herman Koch. Haar ervaring met ongewone humor en complexe producties sloot goed aan bij het karakter van deze serie.

Haar belangrijkste bijdrage lag in de combinatie van artistieke vrijheid en professionele televisieregie. Ze liet zien dat vernieuwende ideeën succesvol konden worden uitgevoerd met zorgvuldige voorbereiding en sterke samenwerking.

Haar werk hielp de VPRO uitgroeien tot een omroep die bekendstond om originele, culturele en experimentele televisie.

Haar laatste levensjaren, overlijden en nalatenschap

In haar latere levensjaren bleef Ellen Jens een gerespecteerde persoonlijkheid binnen de Nederlandse televisiewereld. Hoewel zij minder zichtbaar was voor het grote publiek, bleef haar invloed op de omroepgeschiedenis duidelijk aanwezig.

Ze werd vooral herinnerd als een regisseur die artistieke kwaliteit belangrijker vond dan persoonlijke bekendheid. Haar collega’s beschreven haar als vriendelijk, betrokken, deskundig en bijzonder kalm tijdens ingewikkelde televisieopnamen.

In 2021 verscheen Jens nog op televisie in verband met de 75ste verjaardag van Adriaan van Dis. Het was een zeldzaam moment waarop zij zelf weer zichtbaar in de belangstelling stond.

Op 17 november 2023 overleed Ellen Jens in Amsterdam op 83-jarige leeftijd. Volgens de VPRO stierf zij rustig in aanwezigheid van familie en dierbaren.

Haar overlijden leidde tot reacties uit de Nederlandse mediawereld. De VPRO herdacht haar als een creatieve en eigenzinnige programmamaker die decennialang een belangrijke rol binnen de omroep had vervuld.

Ook voormalige collega’s spraken met waardering over haar uitzonderlijke professionaliteit en de prettige sfeer die zij tijdens producties wist te creëren.

De nalatenschap van Ellen Jens bestaat uit een indrukwekkende verzameling televisieprogramma’s die verschillende generaties kijkers hebben bereikt.

Haar werk aan absurdistische komedies, literaire interviews en culturele programma’s toont hoe veelzijdig haar talent was.

Hoewel ze zelden zelf op de voorgrond trad, droeg ze wezenlijk bij aan het succes van bekende Nederlandse televisiepersoonlijkheden.

Ellen Jens blijft daardoor een belangrijke figuur in de Nederlandse televisiegeschiedenis. Haar carrière is een voorbeeld van hoe creativiteit, samenwerking en toewijding achter de schermen kunnen bijdragen aan vernieuwende televisie die jarenlang herinnerd wordt.